Στάθηκα μέρα με το δέρμα υγρό, κάτω από ήλιο συννεφιασμένο.
Γύρισα το βλέμμα σε αχρονία και μου αποκαλύφθηκε το μεγαλείο του...
Μονάχα ο ουρανός υπήρχε με τ'ασημιά του και τα γκρι...
Αχτίδες λυτρωτικές, της δευτέρας παρουσίας του - για σήμερα - προμήνυμα...
Γύρισα το βλέμμα σε αχρονία και μου αποκαλύφθηκε το μεγαλείο του...
Μονάχα ο ουρανός υπήρχε με τ'ασημιά του και τα γκρι...
Αχτίδες λυτρωτικές, της δευτέρας παρουσίας του - για σήμερα - προμήνυμα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Θα χαρώ να φιλοξενήσω το σχόλιό σου, θα χαρώ να γνωρίσω ένα κομμάτι απ'τη ψυχή σου...