Παιδί

Αντίκρυσα στο βλέμμα σου την άνοιξη
μικρέ άγνωστε κόσμε...

Καθρέφτισε η ματιά σου πράσινο.

Η ευτυχία σου, η καθαρότητά σου...
Ζήλεψα τη ξεγνοιασιά σου...ζήλεψα.

Αναρωτήθηκα και γω, γιατί;

Γιατί η δειλία πήρε απ' τη θωριά μου όλα όσα μου άνηκαν...

Οι ελπίδες μου,
η ευτυχία σου...

Σα να μη γνώρισες ποτέ το σήμερα.
Σα να μη σ' ένοιαζε καν να το μάθεις...